8 dingen die ik echt niet begreep vóórdat ik zelf moeder werd.

Voordat ik zelf kinderen had begreep ik een aantal dingen echt niet. Waarom doen sommige ouders dit? Maar nu, nu ik zelf moeder ben is mijn mening compleet verandert. You did Good people, you did Good! Hier onder een aantal van mijn toen onbegrepen ouders/kind situaties.

Speelgoed

Ik begreep niet waarom kinderen altijd zoveel speelgoed hadden. Dat hou je toch in toom, je doet wat weg als het iets nieuws krijgt. "Anders raakt het kind ook het overzicht kwijt" verantwoordelijkheid van de ouders, luiheid , ga zo maar door. 

Nou, ik kan je vertellen dat dat speelgoed zichzelf vermenigvuldigd, wij brengen geregeld zakken ( ja echt waar , zakken. ) naar zolder maar binnen No time puilt die speelgoed hoek weer uit. Je koopt iets hier( wie kan z'n enthousiasme nou weerstaan ? Ik niet in ieder geval ) , hij krijgt wat daar, tada! 

Energie

Ik begreep altijd wel dat een kind opvoeden de nodige energie kost en dat je niet meer zo vrij bent als voorheen maar dit, dit had ik niet zien aankomen. Ik zou niks anders meer willen begrijp me niet verkeerd maar vermoeiend is het wel. 

Letterlijk al m'n tijd gaat op aan m'n kinderen, met liefde uiteraard. Ik begrijp nu waarom ze zeggen " je leeft voor je kinderen ". En ik doe niks liever , Onbetaalbaar 💛

Eten

Ik dacht altijd dat je met een beetje consequentie en doorzettingsvermogen je je kind alles kon laten eten. HAHA! Grapje

Aiden was een hele makkelijke eter, met de nadruk op was. Tot z'n 18maand at hij alles , groentes, fruit geen problemo. Wat een geluk ! Totdat zijn eigen willetje sterker werd dan zijn geloof in mama " proef dit maar dat is héél lekker, Jammie" tegenwoordig krijgen we ook een eerlijke "nee" met een schuddend hoofd. Het is een fase, herhaal ik tegen mezelf. 

Vermoeidheid

Vroeger, voordat ik kinderen had dacht ik dat ik moe was. Dacht ik dat er niks meer van me terecht kwam die dag, dat weekend of zelfs die hele week. Ik was "uitgeput" en kon wel dagen slapen en dat kon vaak ook gewoon , wat een luxe. Ik was toen wel moe voor m'n idee maar wat blijkt, ik kon nog zoveel meer aan. Toen ik één kind had dacht ik dat ik niet meer energie had, nu heb ik er twee and I'm still alive! Vermoeid dat wel maar ik leef en geniet!

Druk

Net als de vermoeidheid dacht ik vroeger voor dat er kinderen waren ook dat ik ontzettend druk was. Ik was wel druk, naar m'n idee. Ik plofte s'avonds op de bank na een hele drukke werkdag of zelfs na een minder drukke werkdag en dacht dat het niet drukker kon , dat leven van mij. Het is allemaal je mindset.


Vlekjes

KINDEREN WORDEN ZO SNEL VIES!! Je hebt je nog niet omgedraaid of er zit alweer een vlek in hun shirt, broek of sok . Alles wordt hier tegenwoordig in het haar gesmeerd, want dat is "gel" , Superschattig maar niet altijd even praktisch. 

Geef ze een koekje waarvan je denkt dat ze er niet mee kunnen knoeien, het gebeurd alsnog. Gezicht, handen, oren, rug en tenen , alles zit onder.

Vroeger begreep ik het nooit als ik een kindje zag die een vlekje had op z'n shirt, je kleed je kind dan toch om?

Ja, je kleed je kind dan om maar het is al gebeurd voordat je het door hebt. Respect the moms! ( and dads ofcours! )

10minute make-up


Of misschien zelfs 5 minute , minute  make-up. Jarenlang, voor er kinderen waren, dacht ik dat ik dat ik 1 tot 1.5(!) uur nodig was om mezelf klaar te maken. Ik stond belachelijk vroeg op voorschooltijd en benutte deze tijd helemaal. Ik kon het me niet voorstellen dat er mensen zijn die zich binnen 10minuten opgemaakt hebben, binnen 20minuten gedoucht, aangekleed en opgemaakt en al in de woonkamer staan , ready to start the day! Nu ben ik zelf zo'n "iemand". Als het moet, en dat moet vrijwel altijd, ben ik binnen 15 tot 20minuten gedoucht, gestyled en opgemaakt. Weliswaar niet zo uitgebreid als ik zou willen maar het is prima. Zo af en toe maak ik me ook op met de kids om me heen, de ene keer gaan die 5 minuten geweldig, de andere keer laat ik het voor wat het is ( een kant mascara etc) tot mijn wederhelft thuis is. 


Zoethoudertjes

Ik zag het wel eens gebeuren, een kind dat  werd zoetgehouden met wat snoep, koek, zakken chips , wat er maar voor handen was op dat moment. Nu kon ik me er wel iets bij indenken, maar toch vond ik het niet oké. 

Maar nu, nu begrijp ik al die ouders/opa's/oma's/etc. Ik begrijp jullie.

Niemand zit te wachten op een nervous breakdown van zowel kind en moeder/vader. Soms zijn ze er klaar mee, moe, alles duurt te lang en ookal vind je dat zelf ook,moet je nog een eindje. 

Speelgoed werkt niet meer, alles is niet leuk, d-r-a-m-a ! Geef hem een snoepje, koekje (GEEN ZAK CHIPS, kom op) , het is oké, we begrijpen het. Het is overleven en je doet wat nodig is. Ik heb altijd iets bij me, vroeger had ik dit zelf op gegeten maar tegenwoordig , better safe than sorry! 

Herkennen jullie dit een beetje? 

De volgende keer als je een ouder/iemand ziet in zo'n situatie, denk dan aan alles wat hierboven staat. Het is oké


Liefs, 

Leonie